Η επιστροφή του Tyrese Haliburton φέρνει ελπίδες και προσδοκίες στην Indiana
Ο Tyrese Haliburton επέστρεψε στους αγώνες του NBA στις 7 Οκτωβρίου, σε προετοιμασιακό παιχνίδι των Pacers εναντίον των Timberwolves στο Ames της Αϊόβα. Ο σούτινγκαρντ κατέγραψε 7 πόντους και 6 ασίστ σε 16 λεπτά συμμετοχής, καθώς η ομάδα του νίκησε με 123-112. Ήταν το πρώτο του παιχνίδι μετά από 16 μήνες, αφού είχε σκίσει τον δεξί του τένοντα του Αχιλλέα στο Game 7 των τελικών του 2025.
Ο Haliburton, δύο φορές All-Star, πέρασε το πρώτο δεκάλεπτο της αναμέτρησης αναμένοντας τη στιγμή. Με 4:27 να απομένουν στο πρώτο δωδεκάλεπτο, ο παίκτης μπήκε στο παιχνίδι. Στην πρώτη κατοχή της ομάδας του έκανε μια βιαστική πάσα χωρίς να κοιτάξει, που βγήκε εκτός γηπέδου. Στην επόμενη επίθεση, όμως, έτρεξε μια φάση 2 εναντίον 1 με τον Pascal Siakam και ολοκλήρωσε με crossover και τρίποντο από 15 μέτρα, το πρώτο του καλάθι μετά από περισσότερο από έναν χρόνο.
«Ένιωθα εξαντλημένος», είπε γελώντας μετά τον αγώνα. «Αλλά παρά την κούραση, συνέχιζα να σκέφτομαι: “Επιστρέφω στο παιχνίδι”».
«Έχω τις δικές μου εσωτερικές προσδοκίες», είπε ο Haliburton. «Όμως στόχος μας είναι το πρωτάθλημα. Αυτό δεν έχει αλλάξει ποτέ».
Μια ομάδα που ψάχνει τον δρόμο της επιστροφής
Η σεζόν των Pacers και η πορεία της Indiana προς την κορυφή του ανταγωνισμού εξαρτώνται από αυτές τις προσδοκίες. Την τελευταία φορά που ήταν υγιής, ο Haliburton είχε εντυπωσιάσει με μία από τις μεγαλύτερες κλατς πορείες στην ιστορία των playoffs του NBA, σημειώνοντας ισοφαρίζον ή νικητήριο σουτ σε κάθε έναν από τους τέσσερις γύρους του 2025.
Η Indiana είχε προβάδισμα στο πρώτο δωδεκάλεπτο του Game 7 στην Οκλαχόμα Σίτι, πριν ο Haliburton τραυματιστεί. Οι Thunder συνέχισαν και γράφτηκαν στα ρεκόρ. Όσο εκείνος αναρρώνει κατά τη σεζόν 2025-26, οι Pacers κέρδισαν μόλις 19 αγώνες, το χειρότερο αποτέλεσμα στην ιστορία της franchise.
Η ομάδα παραμένει από τις πιο αινιγματικές για τη σεζόν 2026-27. Παρότι έφτασε στους τελικούς της Ανατολικής Περιφέρειας το 2024 και ξανά το 2025, οι Pacers προβλέπονται για 42 νίκες και βρίσκονται στην 10η θέση της Ανατολής, σύμφωνα με τον δείκτη Basketball Power Index.
«Δεν το σκέφτομαι πολύ», είπε ο Haliburton. «Όλη η ομάδα μπορεί να το καταλάβει. Όλοι το έχουμε νιώσει κάποια στιγμή».
Οι Pacers είναι η τελευταία ομάδα που νίκησε τους πρωταθλητές New York Knicks σε σειρά playoffs. Όμως, σε μια Ανατολή πιο ανταγωνιστική από εκείνη που είχε αφήσει, ο Haliburton θέλει να αποδείξει ότι η ομάδα μπορεί να ξαναβρεί τη θέση της στην κορυφή.
«Το να βρεις ξανά εκείνη τη μαγεία δεν είναι εγγυημένο», είπε ο γενικός μάνατζερ των Pacers, Chad Buchanan. «Όμως οι βασικοί μας παίκτες πιστεύουν ο ένας στον άλλον. Νιώθουν ότι ο κόσμος τους έχει ήδη γράψει. Αυτό συνέβη και τις δύο χρονιές που φτάσαμε μακριά. Οι άνθρωποι μας απέρριψαν. Αυτό τους δίνει φόρα».
Ένα νέο ξεκίνημα και μια οικογενειακή ιστορία
Το μηδέν στη μέση της φανέλας ήταν πορτοκαλί, σε αντιστοιχία με τα περιγράμματα μιας φανέλας που είχε μπλε σκιά στο κέντρο. Όταν ο Haliburton πήρε το φύλλο χαρτί, χαμογέλασε ειρωνικά.
«Ποιος το σχεδίασε αυτό;» ρώτησε. «Πορτοκαλί και μπλε σε φανέλα των Pacers;»
«Χρώματα των Knicks», είπε η σύζυγός του, Jade, με ένα γνωστικό χαμόγελο.
Με το training camp ακόμη λίγες εβδομάδες μακριά, το ζευγάρι επισκέφτηκε παιδιά στο Peyton Manning Children’s Hospital στην Ιντιανάπολη. Ο Haliburton βρισκόταν εκεί ως εκπρόσωπος του Indiana Donor Network, για την ευαισθητοποίηση γύρω από τη δωρεά οργάνων. Τα πέντε παιδιά που ήταν παρόντα είχαν λάβει μεταμόσχευση νεφρού.
Καθισμένος γύρω από ένα τραπέζι, ο Haliburton μαζί με τα παιδιά, μερικά μόλις έξι ετών, μάζεψαν φύλλα για ζωγραφική. Αμέσως ξέσπασε μια ζωηρή συζήτηση.
«Ποιο είναι το αγαπημένο σας χρώμα;» ρώτησε ο Haliburton, ξεκινώντας μια ζωντανή κουβέντα.
«Κόκκινο!» είπε ένα παιδί. «Μπλε!» είπε ένα άλλο. «Κίτρινο!»
«Ουράνιο τόξο!» είπε ένα τρίτο, ανοίγοντας νέα συζήτηση για το αν όλα τα χρώματα μπορούν να θεωρηθούν ένα. Εκείνο επέμενε ότι μπορούν.
«Υπάρχει όμως μαρκαδόρος ουράνιου τόξου;» ρώτησε ο Haliburton, παρουσιάζοντας την ερώτηση σαν χρωματικό ματ. Όταν είπε ότι το αγαπημένο του χρώμα είναι το γκρι, τα παιδιά αντέδρασαν με δυσπιστία. «Δεν το ακούτε ποτέ, ε;» είπε χαμογελώντας.
Τον τελευταίο χρόνο, ο Haliburton πέρασε μεγάλο μέρος του χρόνου του στην Ιντιανάπολη, αναλαμβάνοντας δράσεις σαν κι αυτή. Βοήθησε τους Pacers να αναζωογονήσουν τον φιλανθρωπικό αγώνα σόφτμπολ του καλοκαιριού, με συμμετοχή παικτών των Indianapolis Colts και της Indiana Fever. Οι θεατές γέμισαν το Victory Field, ένα γήπεδο μπέιζμπολ Triple-A με 12.000 θέσεις στο κέντρο της πόλης.
Η σχέση του Haliburton με το Μεσοδυτικό είναι βαθιά. Γεννήθηκε στο Ουισκόνσιν και γνώρισε και πρότεινε γάμο στη σύζυγό του στο Ames. Ο δεσμός του με την περιοχή έχει μεγαλώσει από τότε που μεταφέρθηκε στην Indiana το 2022.
Γι’ αυτό επένδυσε τόσο πολύ στην κοινότητα.
«Η ζωή μου έχει πλέον άλλη οπτική», είπε ο Haliburton. «Είμαι ευγνώμων που παίζω ξανά μπάσκετ και που μπορώ να κάνω όλα αυτά που κάνω στην κοινότητα, επειδή όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο, είναι σαν να περνά η ζωή σου μπροστά από τα μάτια σου».
Η δύσκολη ανάρρωση
Στις πρώτες διακοπές του, λίγους μήνες μετά την εγχείρηση, δυσκολευόταν να κατέβει τις σκάλες ενός σπιτιού που είχαν νοικιάσει, και χρειάστηκε βοήθεια για να μετακινηθεί όταν έφυγαν. Ο χειρούργος του τον είχε προειδοποιήσει, αλλά η πραγματικότητα τον χτύπησε απότομα. Έκλαψε κάτω από το ντους.
«Το να συμβιβαστείς με το ότι από την κορυφή του κόσμου βρέθηκες σε εντελώς αντίθετη θέση, μέσα σε μια στιγμή», είπε ο Haliburton.
«Είναι τρελό να το λες, γιατί είναι τραυματισμός που έχει σχέση με το μπάσκετ, και ανεξάρτητα από τα πάντα… υπάρχει ένας χρονικός ορίζοντας. Ξέρεις ότι θα είσαι καλά σε αυτό το διάστημα. Έχουμε τους καλύτερους γιατρούς του κόσμου, τους καλύτερους θεραπευτές, όλα αυτά. Ξέρεις ότι θα γίνεις καλά, αλλά είναι κάτι τρομακτικό».
Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ανάρρωσής του στην Ιντιανάπολη, κάθεται στον πάγκο στα παιχνίδια, σε έδρα και εκτός, ακόμη και όταν η σεζόν πήγαινε χάλια. Στη μέση της αποκατάστασης αντιμετώπισε και ένα σοβαρό κρούσμα ερπητικής ζωστήρας, με αύξηση βάρους 30 κιλών και σοβαρό οίδημα στο πρόσωπο λόγω των ισχυρών φαρμάκων. Η νόσος, που είναι εξαιρετικά μεταδοτική, τον κράτησε μακριά από τους συμπαίκτες του στον πάγκο. Ήταν ένα ακόμη πλήγμα σε μια μακρά σεζόν.
«Στο πρωτάθλημα, ειδικά όταν ένας τέτοιος σταρ τραυματίζεται, αυτό σημαίνει για τον επόμενο χρόνο ότι μερικές φορές ακολουθούν το δικό τους πρόγραμμα: “Πρέπει να κάνω ό,τι είναι σωστό για μένα”», είπε ο Buchanan. «Ο Ty δεν είναι φτιαγμένος έτσι. Ο Ty ξέρει τι χρειάζεται η ομάδα από εκείνον, και όχι τι χρειάζεται εκείνος να κάνει για την ομάδα».
Στη μοναχική και κουραστική ανάρρωσή του, κάποιες φορές ξαναέβλεπε παλιά του highlights.
«Απλώς για να νιώσω κάτι», είπε. «Κάποτε μπορούσα να τα κάνω όλα αυτά. Μου λείπει εκείνο το συναίσθημα».
Κάποια στιγμή, είπε, ξαναείδε και τους τελικούς του 2025. Η προσοχή του παρέμεινε στο Game 4. Οι Pacers προηγούντο 2-1, αλλά οι Thunder ανέτρεψαν διψήφια διαφορά στο δεύτερο ημίχρονο, με τον Shai Gilgeous-Alexander να σημειώνει 15 από τους 35 πόντους του στα τελευταία 4:38 του αγώνα.
«Το Game 4 θα μείνει για πάντα στο μυαλό μου», είπε ο Haliburton. «Αν κερδίζεις εκείνο το παιχνίδι, αλλάζει ολόκληρη η σειρά».
Η σκέψη τον συνόδευε καθώς έβλεπε την ομάδα του να περνά τη χειρότερη σεζόν στην ιστορία της franchise, συνειδητοποιώντας ότι μεγάλο μέρος της συζήτησης για τα προβλήματα των Pacers αφορούσε εκείνον, τον τραυματισμό του, την ανάρρωσή του και την τελική του επιστροφή.
«Όλοι αισθάνονται ότι το καλοκαίρι είναι πολύ μεγάλο», είπε ο Haliburton. «Εγώ, όμως, το έζησα για διπλάσιο, τριπλάσιο χρονικό διάστημα από τους άλλους».
Η νέα αρχή των Pacers
Ο Haliburton δεν θέλει οι Pacers να ξεχάσουν την προηγούμενη σεζόν.
Η Indiana τερμάτισε με τις λιγότερες νίκες στην ιστορία της franchise. Η ομάδα χτυπήθηκε από τραυματισμούς νωρίς, και από το δεύτερο ημίχρονο άρχισε να προσανατολίζεται σε καλύτερη θέση στο draft. Μέχρι το τέλος της σεζόν, η ομάδα έμοιαζε με σκιά εκείνης που είχε φτάσει στους τελικούς.
«Μπορείτε να δείτε [τις προεπισκοπήσεις μας] ως έλλειψη σεβασμού, αλλά ταυτόχρονα πρέπει να καταλάβετε ότι μόνοι μας βρεθήκαμε σε αυτή τη θέση, από τον τρόπο που παίξαμε πέρσι», είπε ο Haliburton. «Υπήρχαν πρότυπα που δεν πιάσαμε και πρέπει να τα ξαναβρούμε. Και δεν είναι μυστικό ότι υπήρξε σημαντική πτώση πέρσι».
Το training camp έχει επικεντρωθεί στην αναβίωση εκείνων των συνηθειών.
Το βράδυ πριν από την πρώτη ημέρα προπόνησης, η ομάδα συγκεντρώθηκε στο σπίτι του Buchanan, στο εσωτερικό γήπεδο μπάσκετ του. Είναι μια ετήσια παράδοση εδώ και τέσσερα χρόνια, μια ευκαιρία για τους Pacers να συζητήσουν τις προτεραιότητές τους πριν από τη σεζόν.
Ο προπονητής Rick Carlisle σχολίασε πόσο μεγάλο ήταν το καλοκαίρι. Είχαν περάσει 5 μήνες και μισό από το τελευταίο τους παιχνίδι τον Απρίλιο, και ακόμη περισσότερο από το τελευταίο τους παιχνίδι με κάτι διακυβευόμενο.
Η λέξη «ανάκτηση» κυριάρχησε στη συνάντηση.
Ο Carlisle αναγνώρισε πόσο σημαντικό ήταν να επιστρέψει ο Haliburton, αλλά προειδοποίησε να μην τον βλέπουν ως σωτήρα.
«Είμαστε μια ομάδα που εξαρτάται πολύ ο ένας από τον άλλον», είπε ο Carlisle πριν από το παιχνίδι στο Ames την περασμένη εβδομάδα. «Ένα από τα πράγματα που μας έκαναν ιδιαίτερους όταν είχαμε μια πολύ καλή δίχρονη περίοδο ήταν η συνοχή μας, το οικοσύστημά μας, η αλληλεξάρτησή μας.
»Θα είμαστε πάντα καλύτεροι ως άθροισμα όλων των μερών».
Οι βασικοί παίκτες των Pacers παραμένουν ως επί το πλείστον οι ίδιοι: ο Haliburton, ο Siakam, ο Nembhard και ο Aaron Nesmith. Ωστόσο, ο Ivica Zubac ήρθε για να αντικαταστήσει τον αποχωρήσαντα Myles Turner, σε συμφωνία την προθεσμία των trades που κόστισε στην Indiana την πέμπτη επιλογή του draft.
Πηγές της ομάδας λένε ότι οι Pacers είναι σίγουροι ότι η κίνηση θα ανοίξει ξανά το παράθυρο για τον τίτλο. Αναγνωρίζουν επίσης ότι ο Zubac, που παίζει πιο κοντά στο καλάθι, θα προσφέρει διαφορετικές δυνατότητες από τον Turner, έναν σέντερ που άνοιγε το γήπεδο με τα τρίποντα.
«Έχουμε έναν εξαιρετικό προπονητή που βρίσκει λύσεις», είπε ο Buchanan. «Αυτό είναι δύναμή του. Αν τα πράγματα δεν πηγαίνουν καλά, και δεν παίζουμε καλά, ή αν ο Zubac δεν ταιριάζει καλά, προσαρμόζεται».
Η εναρμόνιση με τον Zubac μπορεί να χρειαστεί χρόνο. Το ίδιο και η συνεργασία του με τον Haliburton. Έχουν δυσκολευτεί με τον χρονισμό στα pick-and-roll στα προετοιμασιακά παιχνίδια, με τον Haliburton να στρίβει συχνά τη γωνία πριν ο νέος σέντερ προλάβει να κάνει το roll.
«Είναι πολύ ανυπόμονος να αποδείξει πράγματα στον κόσμο. Μισεί που οι άνθρωποι λένε ότι θα χρειαστεί υπομονή. Το μισεί», είπε ο Buchanan. «Λέει: “Έμεινα έξω 16 καταραμένους μήνες. Είμαι έτοιμος να παίξω”. Είναι προφανώς πολύ σίγουρος, αλλά πιστεύω ότι θα χρειαστεί ακόμη ένα στάδιο για να ξαναβρεί τα πόδια, τον ρυθμό και την αίσθηση του παιχνιδιού».
Η επιστροφή στο παρκέ
Ο Haliburton κινήθηκε κάποιες φορές όπως παλιά, όμως οι δυσκολίες της επιστροφής ήταν εμφανείς στο πρώτο του παιχνίδι.
Παρομοίασε τον εαυτό του με νεοφερμένο, που παίζει πολύ γρήγορα και πρέπει να επιβραδύνει για να βρει το ρυθμό της επίθεσης. Τράβηξε τον δεξί του αστράγαλο κατά τη διάρκεια του αγώνα και έμεινε εκτός του επόμενου προετοιμασιακού αγώνα, αλλά η μαγνητική τομογραφία επιβεβαίωσε ότι ο τένοντας του Αχιλλέα δεν επηρεάστηκε.
«Ήμουν ενθουσιασμένος που βρισκόμουν εκεί, ήθελα πολύ να παίξω, αλλά πρέπει να επιβραδύνω λίγο», είπε. «Υπάρχει πολλή βελτίωση που πρέπει να γίνει, από τη δική μου πλευρά και από την πλευρά της ομάδας. Είμαι όμως απλώς χαρούμενος που είμαι ξανά στο παρκέ».
Πολλές στιγμές στο γυμναστήριο αυτό το καλοκαίρι του έδωσαν λόγους για αυτοπεποίθηση.
Ένα απόγευμα στα τέλη Ιουλίου, 13 μήνες μετά την εγχείρηση, έκανε μια ντρίμπλα και πέταξε την μπάλα ψηλά προς το καλάθι. Καθώς έτρεχε να την προλάβει, η μπάλα αναπήδησε λίγο πριν από το καλάθι μέσα στις εγκαταστάσεις προπόνησης των Pacers, και η ανοδική της τροχιά σχεδόν τον έφερε ψηλότερα από ό,τι έχει βρεθεί εδώ και χρόνια. Στον αέρα πέρασε τη μπάλα ανάμεσα από τα πόδια του και ανέβηκε προς το καλάθι, κάνοντας ένα dunk με το δεξί του χέρι, ενώ μέλη του επιτελείου των Pacers φώναξαν σαν ένα σώμα.
Όμως ο Haliburton ήταν αυτός που φώναξε πιο δυνατά, απελευθερώνοντας περισσότερο από έναν χρόνο συσσωρευμένης έντασης.
Είχε στοίχημα με τον Erik Huddleston, τον προπονητή δύναμης και κondition της Indiana, ότι αν ολοκλήρωνε το dunk, και ονόμασε ένα Eastbay, μπορούσε να παραλείψει την προπόνησή του μετά την κανονική προπόνηση.
Είναι ένα dunk που ο Haliburton δεν είχε κάνει τακτικά από τότε που ήταν 20χρονος ρούκι.
Αργότερα ανέβασε βίντεο του dunk στα social media του, και το μήνυμα προς το υπόλοιπο πρωτάθλημα ήταν ξεκάθαρο.
Το dunk συμβόλιζε τη φανταχτερή επιστροφή του Haliburton, όμως μια πιο ήσυχη στιγμή έναν μήνα αργότερα έστειλε ακόμη πιο δυνατό μήνυμα.
Πριν από την έναρξη της σεζόν, οι παίκτες των Pacers πραγματοποίησαν ένα minicamp στο Λος Άντζελες.
Σε κάποιο σημείο μιας προπόνησης με παιχνίδι, ο Haliburton έπεσε στο παρκέ. Λίγους μήνες νωρίτερα, όλοι στο γυμναστήριο θα είχαν σιωπήσει, περιμένοντας να σηκωθεί, όπως είχε συμβεί εκείνο το βράδυ στην Οκλαχόμα Σίτι.
Αυτή τη φορά, όμως, δεν συνέβη τίποτα. Σηκώθηκε. Το παιχνίδι συνεχίστηκε.
«Αυτό», είπε, «με κάνει να νιώθω ξανά φυσιολογικά».
